SinUoUs

پذیرای خبرهای مسرت بخشیم و لاغیر

sinuouser — Fri, 06 Nov 2009 20:12:55 GMT

یه موقع هایی هست که نباید یکی رو تنها گذاشت. یعنی مهم نیست تو کی ای ، چقدر با طرف بودی چقدر عرض ارادت کردی یا اصلا زدی فکشو آوردی پایین ؛ مهم اینه که اون لحظه ها باشی، همین فقط بودنت میتونه یه عالمه از غصه ی یکی دیگه کم کنه. مثه چی؟ مثه وقتی که یه آشناهات یکیشو از دست داده و طرف براش بودن و هم دردی یه غریبه هم مهم می شه.

گرفتین چی میگم؟

ت.ن: چرا به جای این که مثلا اتفاق فلان و فلان تر و فلانی ، تک تک و در سه زمان مختلف بیفتن حتما باید پشت سر هم و مسلسل وار بیان تا این قدر آدم هنگ کنه که تو احمقانه ترین موقعیت ها احمقانه ترین کارها رو بکنه ؟!

پ.ن: ** بگیره این هفته رو که از اولش تا آخرش بیخیال من نمی شد.همین طور هی هی هی! ** بگیره!

که آوازش را از دست داده است ...

sinuouser — Thu, 29 Oct 2009 20:28:18 GMT

لاکردار پاشو گذاشته بیخ گلوی من ، عین خیالشم نیست.

لماذا باید یکنکورونونَ؟

sinuouser — Sun, 25 Oct 2009 20:01:18 GMT

کنکور ، بازه ایست زمانی به مدت حداقل نه ماه ، که میتواند شما را ضمن خمیده و خمیده تر کردن ، به صورت آهسته و پیوسته از نظر عرضی پرورش و پرورش تر دهد.

* سوال هفته :

ماژیک راندو بهتره یا خودنویس؟ آیا؟

جواب های خود را حداکثر تا چند روز دیگر به شماره ی ما ارسال نمایید.

دینگ و دینگِ ... *

sinuouser — Thu, 22 Oct 2009 20:01:18 GMT

خودِ خودِ خودِ خودِ "فراموش کردن"

* فیلم بیست.

همين‌طور هرهرکنان و زرزرچرندگويانِ بی‌نظيريم ما

sinuouser — Tue, 13 Oct 2009 17:50:18 GMT

یک هو میبینی دورت پر شده از آدم هایی که هنوز که هنوزِ بلد نیستند با در و دیوار و مدادهایشان حرف بزنند. هنوز نمی دانند وقتی خودکارشان تمام شده ، قطره ای جوهر ندارد چطور از جوهر نامرئی اش استفاده کنند. نمی دانند مدادهای نتراشیده یا اتدهای بدون نکِ داخل کشو چه زجری میکشند.

وقتی ساده ترین سوال ها را می پرسی به چشم یک احمق ِکودن ِخل وضع نگاهت میکنند. نمیدانند وقتی چیزی را پاک میکنند چه بلایی سرش می آید. تا حالا به بُعد خرده پاک کن ها ، آسمان پنبه ای نوشته های زیر غلط گیر و دنیای ته کیفشان فکر نکرده اند. هیچ وقت موقع کندن برگه ی دفترشان بلند بلند معذرت خواهی نکرده اند و قول های جور واجور برای جبران کردن این خسارت به دفترشان نداده اند. یا اصلا بدتر ، وقتی پاک کن شان از روی میز می افتد صدایش نمی زنند. حالش را نمی پرسند حتی نگرانش هم نمی شوند ! باورتان می شود؟

یک هو میبینی تک تک آدم های اطرافت کتاب های زیادی خوانده اند ، معلومات و ادعای زیادی دارند ؛ اما هنوز که هنوزِ توی این موقعیت های ساده مثل یک آدم نفهم عمل می کنند.

خیلی یک هو تر ، سرت را هر چقدر که می چرخانی میبینی باید بیش تر و بیش تر و بیش تر بیندازی اش پایین. خیلی خیلی بیش تر. بیش تر و بیش تر و بیش تر.

انگار بعضی حرف ها را نمی شود زد. نمی فهمند. مسخره ات می کنند.

دور هم باشیم.

sinuouser — Fri, 09 Oct 2009 09:42:18 GMT

دیدین بعضی روزا آدم به این نتیجه می رسه که خیلی خفنه که از پس زندگیش برمیاد؟

الان از اون موقع هاست!

و اوج این زندگی نکبتی ، همین چند دقیقه پیش بود که من تو حموم یه هو هوس کردم ببینم شامپو بو داره یا نه و اون جا بود مقدار قابل توجهی شامپو رو تو دهن خودم خالی کردم !

و جمله ای که من الان خیلی لازم میدونم بگم اینه که :

آدما دو دسته ان! آدمایی که کنکور دارن و آدمایی که هیچ حاااالی از اونا که کنکور دارن نمی پرسن! b-:

بعد دیگه این که ...

پریشان بود. پریشان. پریشان.

sinuouser — Mon, 21 Sep 2009 19:52:18 GMT

سنگ صبور ، سنگ صبور

تو صبوری ، من صبورم

یا تو بترک یا من می ترکم

"ص.ه"

داستان راستان!؟!

sinuouser — Fri, 18 Sep 2009 21:30:09 GMT

بالاخره بعد سال ها و سال ها ، مردم جمع میشن و تصمیم میگیرن یه کاری کنن که ناجی ای که قراره بیاد ، بیاد .

یکی بلند می شه میگه : باید بهترین خوبی ها رو ایجاد کنیم! باید دنیا خیلی خوب بشه تا ناجی بیاد.

همه ی مردم ، منظورم دقیقا همه ی همه ی همه ی مردمِ ، با هم خوب شدن. بهم کمک میکردن ، کسی رو نمی کشتن ، دزدی ای نمی شد ، تجاوزی نبود ، نامردی و از این جور چیزا هم نبود. هیچی و هیچی و هیچی. دنیا همه چیش شده بود خوبی .

ملت هی نشستن منتظر موندن ، هی منتظر موندن ، هی و هی و هی! سال ها به همین منوال گذشت و گذشت و خبری از منجی وعده داده شده ، نشد!

دوباره مردم جمع شدن دوره هم و به شور و مشورت اقدام کردند.

یکی دیگه بلند شد و گفت : من از همون اولشم میدونستم باید دنیا بشه پر از بدی تا منجی بیاد! این جوری منجی انگیزه ای نداره واس اومدن!

البته بین علما اختلاف هست که این یکی دیگه چجوری میتونسته از همون اولش گفته باشه اینو وقتی سال هاست ملت اون موقع مردن همه؟ این خودش میتونه نکته ای باشه که شاید در داستان تاثیر بذاره!

خلاصه!

ملت اومدن شروع کردن به ترویج بدی ها و خرافات و دشمنی ها و کینه ها! هی هم دیگه رو می کشتن دزدی می کردن و امثالهم!

بازم سال ها به همین منوال گذشت و خبری نشد که نشد.

باز ملت جمع شدن و گفتن ای بابا ! حالا چی کار کنیم؟

این دفعه قرار شد یه گروه از ملت ، که هم خوبن هم بدن و هم بدن هم خوبن ، راه بیفتن برن بالا ببینن دقیقا باید چی کار کنن! و تکلیف رو از خدا جویا شن!

بعد ...

پ.ن.ت :

این داستان رو من سر یکی از کلاس ها گفتم ، الان هر چی اومدم تهش رو برای شما هم بنویسم ، نشد! هی یاد این قیافه های بچه هامون افتادم موقعی که تا آخرش رو گفتم . یه سکوتی برقرار شده بود که من حاضر بودم -گلاب به روتون- یه چیزایی بخورم اما بتونم برگردم دو مین قبل و کلا به قصه گویی نپردازم !

دلم میخواست اینو این جا بنویسم هر چند بدون آخرش که اصلشه.

اَز یو ویش ، تمومش کنین!

لابد اون بالاها یکی به فکر ما بوده

sinuouser — Sat, 12 Sep 2009 20:29:18 GMT

وقتی به این فکر میکنم که قراره امشب خدا تصمیم بگیره واس یه سال دیگه ی من یه جوری می شم.

یعنی خدا پارسال این موقع ها تصویب کرده من هر یک ماه و نیم حداقل یه بار سرما بخورم؟ :))

بعد الان وقتی اسم بالای برگه هه رو میخونه چک میکنه طرف رو؟ این که الان بیداره چقدر روزه گرفته چقدر زندگی کرده ؟وقتی برسه به من ، میخنده بهم؟ میتونین تصور کنین؟

یکی با یه عینک نیم دایره پشت یه میز چوبی پوسیده با یه عالمه کاغذ نشسته داره تک تک مهر می زنه. بعد می رسه به یه برگه. سرشو از پشت میز میاره این طرف این پایینو یه نگاه می ندازه میبینه من خوابم ، بعد سرشو تکون می ده و ...

شایدم ببینه سرماخوردم دلش برام بسوزه ! شایدم کلا یادش بره.

به هر حال خدا ، خداااااااااس.

هنوزم واس من همون پلاسماییه که بود. فقط اگه این سرماخوردگی ها رو برداره از تو برنامه من کلی بیش تر پلاسما می شه. :))))

پ.ن : این پست کاملا جنبه ی خودشیرینی داره :)))) (با تشکر از استاد م.ف)

ننگ بر تو باد ای پ.د

sinuouser — Thu, 10 Sep 2009 21:23:18 GMT

قال پور دستمالــــــــچی (!):

- ... یک آقایی میاد و هر روز سر یه ساعت مشخص یه زنگی رو به صدا در میاره و به سگش غذا می ده. این کارو چند هفته هی تکرار میکنه و بعد از اون همیشه سر اون ساعت مشخص بدون این که غذایی به سگه داده بشه بزاق دهن سگه ترشح می شه.به این میگن شرطی شدن. شما ها هم باید شرطی بشین...

این یعنی ما اگه هر روز سر یه ساعت مشخص ریاضی بخونیم بعد چند روز سر اون ساعت بزاق دهنمون برای ریاضی مترشح می شه ! فهمیدین!؟